Samlet inn av folkeminnesamler

Edvard Langset som var en stor folkeminnesamler, har skrevet ned mange historier fortalt av folk fra bl.a. Lyngstad i Eide der hans kone var fra. Den 20. juli 1922 fortalte Iver Ellevsen Lyngstad, Eideboka b. 7, s. 528, om «Gryt-Andreas som rodd ette tobakk», å som mest live.

«De va ein gong tile om vår’n han Gryt-Andreas å guten hass skull ro uti øyann. Han for ette tobakk å lite skreihauv åt se. Å om da’n da dæm skull innatt te Lyngsta, kom de eit skaver på dæm. Å så mått dæm unna. Å dæm kom se attom ein hålme så hette Trovikhålmen. Trule ha dæm gått ifrå båta å opp på hålmen å sett på vere. Så jekk festa åv, å dæm sto att på sa litj holma borti fjora. I Jærtvikjen haur dæm skrekk, men de va bærre kvinnfålk hæm, å dæm kunn ikkje ta ut i slikt ver.   Å mårgån ette att leita fålk ette dæm. Å da satt dæm oppi ei lita bærjekløft å va stivfråss’n. Å kall’n ha tåjje tobakk å spøtta så snø’n va rauv ikringom dæm. Ette di ti’n va de ein draug der utpå Låvøyfjora. Å han skreik der, særle når de va væståvinn hell norvæst.

Historia levde gjennom mange år

Dette sagnet er gjengitt på s. 19 i boka Segner – Gåter – Folketru frå Nordmør av Edvard Langset, trykt av Norsk Folkeminnelag i 1948. Edvard har også notert litt andre ting i forbindelse med denne hendelsen: